Na diagnozę choroby alergicznej składają się: 
- wywiad alergologiczny (zbieranie informacji dotyczące objawów choroby, okoliczności    ich pojawiania się, czasu i okresu występowania). Ważne jest, aby osoby  alergiczne prowadziły małą dokumentację, opisując okoliczności objawów  
- przedmiotowe  badania lekarskie,
- testy alergiczne.

Testy skórne:
(UWAGA!  przed ich wykonaniem konieczne jest odstawienie niektórych leków i to na długi czas)

punktowe - polegają na nałożeniu kropel zawierających alergen, a następnie nakłuciu skóry.  O stopniu uczulenia decyduje średnica powstałego bąbla

skaryfikacyjne - zasada podobna do punktowego, lecz z ta różnicą, że krople z alergenem nanosi się na wcześniej zadrapana skórę ( o długości ok. 1cm)

pocierania - polega na wcieraniu alergenu w przedramię, O uczuleniu decyduje stopień zaczerwienienia skóry

śródskórne - test o większej czułości, lecz bardziej bolesny  i powodujący silną reakcję u osób uczulonych na alergen, który wstrzykuje się pod skórę.

Testy surowicy krwi:
 najogólniej polegają na oznaczeniu poziomu alergenowo swoistych przeciwciał klasy IgE na  alergeny pyłku: im większe ich stężenie, tym większy stopień uczulenia. Do oznaczania stosuje się skalę pięciostopniową.  Badanie mozna wykonać na każdym pacjencie, bez względu na wiek,  bez konieczności odstawiania leków.

Testy prowokacyjne:
  Badania polegają na bezpośrednim podaniu alergenu w miejsca powstania reakcji: donosowo,  dooskrzelwo lub dospojówkowo. Oznaczenie stopnia uczulenia następuje poprzez obserwację  objawów klinicznych.

Alergia należy do chorób, w których możliwe jest ustalenie jej przyczyny, a tym samym leczenie polega głównie na wyeliminowaniu odpowiedniego alergenu. Osoby uczulone na pyłek roślin, w okresie ich pylenia powinny zrezygnować ze spacerów wśród łąk i pól uprawnych, nie powinny kosić ani grabić trawników. Na noc powinny zamykać okna i nie wnosić do pomieszczeń kwiatów. Konieczne jest także częste spłukiwanie ciała, zwłaszcza twarzy. Aby pozbyć się pyłku z pomieszczeń, można rozpylać wodę spryskiwaczem lub stosować odpowiednie filtry. Pamiętać należy o wystrzeganiu się pokarmów wywołujących reakcje krzyżowe, a przy planowaniu urlopu brać pod uwagę kalendarz pylenia zarówno miejsca zamieszkania (opuszczenie na okres pylenia) jak i miejsca wypoczynku.     
Istnieją strefy niemal zawsze pozbawione alergenów pyłkowych. Są to miejsca nad samym morzem oraz tereny położone powyżej 2500m n.p.m.

Jeżeli wyeliminowanie czynnika alergizującego jest niemożliwe lub niewystarczające, przeprowadza się odczulanie (immunoterapię). Jest długotrwały proces (do kilku lat), wymagający wielu badań, a skuteczność uzależniona jest w równej mierze od czasu trwania choroby jak i  współpracy ze strony pacjenta. Należy pamiętać, że możliwe są  nawroty choroby lub zmiana alergenu.
Leczenie farmakologiczne jest złożone, wymaga stosowania wielu leków w zależności od objawów, stanu klinicznego oraz narządu dotkniętego chorobą.